David Foster Wallace David Foster Wallace, yeni kuşak Amerikan edebiyatının en özgün ve benzersiz yazarlarından. Kendine özgü stili, ağırlıklı olarak kullandığı ve kafasının içindeki seslere benzettiği dipnotları, dolambaçlı ifadelerin ve karmaşık konuların altından duru, muzip ve dürüst manevralarla kalkmasıyla dikkat çekmiştir. Wallace, kendi içinde adeta matematiksel bir kurgusu olan roman, kısa öykü ve denemelerinin yanı sıra labirentsi yapısıyla öne çıkan ve Magnum Opus’u kabul edilen Infinite Jest romanıyla çağımızın ve tüm zamanların en önemli edebiyatçılarından biri sayılır.

Felsefe ve edebiyat öğrenimi gören Wallace, ilk romanı Broom of the System yayımlandığında 24 yaşındadır. Yaşamı boyunca çeşitli üniversitelerde yaratıcı yazarlık dersleri vermiş, deneme ve öyküleri Might ve GQ’dan, Playboy ve Paris Review’a uzanan geniş bir yelpazede çeşitli dergilerde yer almıştır. Yaşamı boyunca içine kapanık olduğu söylenen, çeşitli antidepresanların yanı sıra elektro konvülsif tedavi yoluyla da “iyileştirilmeye” çalışılan Wallace, 2008 yılında ömrü boyunca direndiği depresyona yenilmiş ve Kaliforniya'daki evinde kendini asarak hayata veda etmiştir.

İğrenç Adamlarla Kısa Görüşmeler, birbirleriyle bağıntılı öyküler yardımıyla insanlık durumunun Polaroid bir resmini çeken bir metindir. Kendi içine doğru kıvrılan bir tünel benzeri kurgusu ile İğrenç Adamlarla Kısa Görüşmeler‘in aksine, Bu Su adlı kısa konuşma metni, olanca berraklığıyla yaşama uğraşına dair mütevazı bir rehber olarak adlandırılabilir. Yazarın Girl with Curious Hair adlı kitabı, yayına hazırlanmaktadır.